Pojechał do nowego domu 24.02.2013 r.

 

 

 

 

 

Elmer jest u mnie od września - przyjechał jako malutki kociak zgarnięty z podwórka z zaawansowanym zapaleniem płuc. Dziki-dzik, który syczał i pacał łapą, ale wyjęty z klatki stawał się mruczącym ragdollem, miękko zwisającym w rękach ;]

Po raz pierwszy poznaliście go dzięki filmowi z jego "oswajania" - wtedy wielu z Was nie wierzyło, że to dziki kot: http://www.youtube.com/watch?v=RUHDh9oUJUc

Aktualnie zrobiłam przy nim wszystko, co da się zrobić przy dzikim kocie :) Elmer przybiega na wołanie, pakuje na kolana, rozdaje buziaki, obejmuje łapkami, przytula, śpi blisko i cudownie mruczy. Kiedy tylko wracam z pracy od razu "krzyczy" z kanapy, że czas na jego tulanki i głaskanie :)

Jest jednak typowym "kotem jednego człowieka" - chociaż reszta współmieszkańców również może go pogłaskać, to jednak Elmer najbardziej kocha tę osobę, która poświęca mu najwięcej uwagi. Dlatego jeśli chcesz mieć kota, który będzie wpatrzony w Ciebie jak w obrazek - polecam Elmera :)

Więcej zdjęć tutaj.

Jest odrobaczony i zaszczepiony, wkrótce czeka go kastracja, ma aktualną książeczkę zdrowia. Już teraz zapraszam do zapoznania go - aktualnie przebywa na warszawskim Natolinie. Uwielbia się bawić myszkami, kulkami, piórkami i wędką, jest też świetnym towarzyszem dla innego równie aktywnego kota.